Historia

Najpierw - kim jesteśmy..

Jesteśmy Wspólnotą życia i pracy z siedzibą w Krężnicy Jarej k. Lublina– nasza wspólnota to żywa i dynamiczna społeczność  wzajemnie wspierających się ludzi, którzy nie tylko próbują odzyskać socjalne  bezpieczeństwo, ale  również poszukują satysfakcji z normalnego życia, a czasem powodu do tego, by żyć..   taka wspólnota ma własną drogę życiową, realizuje plany, posiada marzenia, staje przed codziennymi wyzwaniami z którymi radzi sobie lepiej lub gorzej,

- żeby mogła istnieć najpierw powstała Fundacja Między Nami , która rozpoczęła budowę pierwszego domu mieszkalnego, potem drugiego, po drodze  realizowane były inne inwestycje. Przyjaźń i współpraca z Lekarzami bez Granic zaowocowały utworzeniem Warsztatu Terapii Zajęciowej , w roku 2000 powstał Powiatowy Ośrodek Wsparcia - Środowiskowy Dom Samopomocy;

- żeby mogła żyć zarejestrowane  zostało Stowarzyszenie Emaus, które przy wsparciu Międzynarodowego Ruchu Emaus w znacznym stopniu  zdecydowało o kierunku rozwoju wspólnoty, pozwoliło wypracować własną tożsamość.. życzliwa i konkretna przyjaźń innych wspólnot Ruchu wyposażyła wspólnotę w środki do życia; dzięki nim nauczyliśmy się żyć ze ”zbieractwa”: sprzedajemy używane meble, sprzęt AGD, RTV, ubrania, wszelkiego rodzaju sprzęty i bibeloty, które otrzymujemy od darczyńców;

Spółdzielnia Emausjest jednym z etapów i rezultatów rozwoju wspólnoty, Dla której stwarza nowe możliwości i nowe szanse.   Początki Spółdzielni sięgają … 2001 roku! Zbierając używane meble wpadliśmy na nieskomplikowany pomysł: a może utworzyć małą stolarnię w której moglibyśmy meble naprawiać i odnawiać - by drożej oczywiście sprzedawać.  Problemem podstawowym było (i jest) pozyskanie środków na zakup narzędzi i materiałów.

 W roku 2002  zrealizowaliśmy  pierwszy projekt do Phare Access Programme pod nazwą„Odnowa – warsztaty naprawcze” w którego ramach utworzyliśmy warsztat naprawczy do renowacji mebli, tapicernię i przyuczyliśmy do wykonywania zawodu kilku członków wspólnoty. Sztandarowym produktem z tego czasu były malowane meble: kredensy, skrzynie i inne.  Własny wysiłek był naprawdę duży, każdą zaoszczędzoną złotówkę wydawaliśmy na dalszy rozwój. Warsztaty miały już jednak własną logikę rozwojową i własnymi siłami nie byliśmy w stanie jej sprostać.

 W latach 2004/2005 zrealizowaliśmy drugi większy projekt „Moje życie, moja praca” w programie Phare 2002 – integracja społeczna i zawodowa grup zagrożonych wykluczeniem społecznym”.   Jego rezultatem była bardziej rozwinięta stolarnia, powstał tartak, ślusarnia/spawalnia, serwis ogumienia, nasi ludzie zyskali nowe umiejętności i kwalifikacje potwierdzone już dyplomami. Zdobywaliśmy dalsze doświadczenia, których wynikiem było przekonanie, że bezpieczniejszym dla nas profilem działalności jest raczej produkcja niż usługi. Nieoceniony wkład na tym etapie zostawił po sobie koordynator projektu Adam Grajewski, który motywacją, zaangażowaniem, szacunkiem do innych i wrażliwością przekonywał i zarażał innych. Niestety odszedł na zawsze -  w czasie pracy… 

Tworzenie firmy to również konieczność znacznych nakładów inwestycyjnych, o które trudno w programach dostępnych dla organizacji pozarządowych.  Nie da się uzyskać twardych rezultatów miękkimi środkami…. Szkoda, że nie wiedzą tego  autorzy programów i innych „instrumentów”, które w ich intencji mają służyć rozwojowi przedsiębiorczości społecznej.

 Kolejną (raczej skromną i na pewną niewystarczającą) okazją na pozyskanie środków inwestycyjnych  był udział w projekcie „Budujemy Nowy Lisków” realizowany w ramach programu IW EQUAL w 2006-2008 roku. Rozpoczęliśmy wówczas budowę stolarni, kontynuowaną dalej własnym wysiłkiem; udało się jeszcze otrzymać dotację  z Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z programu „Powrót osób bezdomnych do społeczności”. Koordynatorką tego projektu była Ala Świderska, do dziś zaprzyjaźniona, lubiana i wspierająca nas ”w potrzebie”.. 

             Przez cały okres tworzenia podstaw organizacyjnych, materialnych i innych niezbędnych do utworzenia firmy pracowaliśmy nad profilem działalności i ofertą wyrobów; oferta prezentowana na obecnej stronie jest tego efektem. Jesienią 2009 podjęliśmy dyskusje nad dalszym kierunkiem rozwoju – zdecydowaliśmy się powołać spółdzielnie socjalną, której założycielami są Stowarzyszenie Emaus oraz Fundacja Między Nami. Zarejestrowana w KRS Spółdzielnia Socjalna Emaus  kontynuuje dotychczasową działalność tworzonego od 9 lat  przedsiębiorstwa społecznego.

 Przed nami jeszcze duże wyzwania: dalsze inwestycje związane z koniecznością modernizacji  wyposażenia i procesów technologicznych, budowanie rynku zbytu, poszerzanie i polepszanie oferty……  

…….proszę życzyć nam powodzenia!

No i proszę – nowy impuls do rozwoju spółdzielni przyszedł wraz z projektem „Spółdzielczość socjalna – szansą na biznes”, realizowanym wspólnie z Fundacją Inicjatyw Lokalnych z Chełma, a współfinansowanym ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego, Priorytet VII. Promocja Integracji społecznej, Działanie 7.2. Przeciwdziałanie wykluczeniu i wzmocnienie sektora ekonomii społecznej, Poddziałanie 7.2.2 Wsparcie ekonomii społecznej Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013.

Projekt realizowany był w okresie grudzień  2012 – grudzień 2013. Zdecydowaliśmy się zarejestrować … nową spółdzielnię pod nazwą Spółdzielnia Socjalna P.W. EMAUS. Jej założycielami byli: Jacek Hostman, Romek Hackenberg, Rysiek Palak, Andrzej Spitzer i Zbyszek Wójtowicz. Prezesem Zarządu została Elżbieta Guc, a wice-prezesem Andrzej Spitzer. Nowa Spółdzielnia została zarejestrowana w dniu 9 listopada 2012 roku, po czym w dniu 2 stycznia 2013 roku zarządy spółdzielni „starej” i „nowej” podjęły decyzję o połączeniu obu spółdzielni w jedną; spółdzielnią, która przejęła majątek, zobowiązania, należności została Spółdzielnia P.W. Emaus. Trochę to było skomplikowane, ale dzięki temu nowa spółdzielnia otrzymała 100 000 PLN na zakup dodatkowego wyposażenia np.: ścianę lakierniczą maszyny stolarskie, których wcześniej nie posiadaliśmy, podnośnik do ciągnika i inne. Dodatkowo Spółdzielnia z tytułu zatrudnienia swoich członków otrzymywała prawie przez rok dodatkowe wsparcie tzw. pomostowe.  Ten rok przyczynił się do istotnego wzrostu potencjału spółdzielni i rozwoju działalności gospodarczej.